فزود

فزود. [ ف ُ ] ( مص مرخم، اِمص ) اسم از فزودن. مقابل کاست. ( یادداشت بخط مؤلف ):
اگرچه فخر ایران اصفهان است
فزود قدرش از فخر جهان است.فخرالدین اسعد.

اسم از فزودن. مقابل کاست

💡 زیان نکرد سلیمان زدلنوازی مور به حسن سلطنت خود فزود خال دگر

💡 بحر ارجیش فزود از قدم من آنسانک برج برجیس ز یونس شرف افزود شرف

💡 صد در از لطف گشود ایشان را قرب بر قرب فزود ایشان را

💡 اگر تلخیی رفت و تندی فزود ز روی زبان بود و از دل نبود

💡 همی غم فزود آن و این را به غم بسی مویه کردند هردو بهم

💡 غفلت من از شتاب زندگی خواهد فزود رفته‌رفته زین صدای آب خوابم می‌برد