لغت نامه دهخدا
فرودخوردن. [ ف ُ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) بلعیدن. ( یادداشت بخط مؤلف ). فروخوردن:
خوش خوش فرود خواهد خوردنْت ْ روزگار
موش زمانه را تویی ای بی خرد پنیر.ناصرخسرو.|| مغلوب کردن. چیره شدن.بر کسی یا جماعتی دست یافتن: او را به دست نخواهم داد که چنین چاکران را فرودخورد. ( تاریخ بیهقی ). انتقام خواهد کشید و قوم را فرودخورد. ( تاریخ بیهقی ).
