پر افشانی

پرافشانی. [ پ َ اَ ] ( حامص مرکب ) ترک علائق کردن. ( غیاث اللغات ).

ترک علایق کردن.

💡 چو نفس مغتنم انگار پر افشانی وحشت که به‌گرد دو جهان آب زدی‌ گر تو نشستی

💡 دل نمی لرزد به صید رام این صیاد را در قفس زنهار بی بال و پر افشانی مباش

💡 خاکستریم و شعله ما آرمیده نیست آیینهٔ کمین پر افشانی خودیم

💡 هرجا تپش شمع درین خانه نهفتند ناموس پر افشانی پروانه نهفتند

💡 به رنگ پرتو خورشید عالم را به زرگیرم اگر میل پر افشانی نماید رنگ از رویم

💡 بشوق بال و پر افشانی فضای عدم چو گل همیشه گشاد است بال پروازم