پاک طینتی

پاک طینتی. [ ن َ ] ( حامص مرکب ) پاک سرشتی. پاک نهادی. پاک فطرتی.

عمل پاک طینت پاک سرشتی.

💡 چها نمی کشم از پاک طینتی صائب خوش آن که آینه خویش را جلا نکند

💡 رسد به آب بقا پاک طینتی صائب که دل به هستی ناپایدار نگذارد

💡 چون برگ گل درین چمن از پاک طینتی پشت همند خاک نشینان و روی هم

💡 از پاک طینتی است که ابر گرفته رو رزق صدف ز گوهر شهوار می دهد

💡 ز پاک طینتی اشعار من بلندی یافت ز تازگی سخنانم گرفت روی زمین