معنی گداپیشه | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

گداپیشه. [ گ َ / گ ِ ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب ) پست فطرت. خسیس. لئیم:
وگردست همت بداری ز کار
گداپیشه خوانندت و سخت خوار.سعدی ( بوستان ).

۱. کسی که کارش گدایی باشد: و گر دست همت بداری ز کار/ گداپیشه خوانندت و پخته خوار (سعدی۱: ۱۶۸ ).
۲. (صفت ) پست فطرت، خسیس.

۱ - کسی که شغلش گدایی باشد گدا. ۲ - دون طبع پست فطرت خسیس: و گر دست همت بداری ز کار گدا پیشه خوانندت و سخت خوار ( پخته خوار. د هخدا ). ( بوستان )

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 در مجلس او، حرص گداپیشه که هرگز از گرسنگی سیر ندیده‌ست شکم را

💡 ز بهر پری‌دخت سرو سهی گداپیشه خوش‌تر ز شاهنشهی