چار موج

چارموج. [ م َ / مُو ] ( اِ مرکب ) چهارموج. چارموجه. طوفان. گرداب که بهندی «بهنور» گویند. ( آنندراج ):
کسی کزشش جهت کرده کناره
فتد در چارموج از حسن پنجاب.آرزو ( از آنندراج ).و رجوع به چارموجه شود.

چهار موج. چار موجه. طوفان. گرداب که بهندی. گویند.

💡 چار دیوار است دیگر، چار موج بحر غم ساحل آن دامن صحرای عشرت گستر است

💡 در چار موج بحر عدم غرق می شدی فلک وجود گر نرساندی تو بر کنار

💡 فلک وجود را نه اگر بود ناخدای در چار موج بحر عدم بود غوطه ور

💡 بختم چو کشتی‌ای است فتاده به چار موج سکان فرو گسسته و بشکسته بادبان

💡 ربط اجزای عناصر بس که بی‌شیرازه بود هریکی را چار موج فتنه توفان یافتم

💡 زین دل که بسته ایم به این جسم عنصری در چار موج حادثه لنگر فکنده ایم