لغت نامه دهخدا
پادشاه نشان. [ دْ / دِ ن ِ ] ( نف مرکب ) پادشاه نشاننده. پادشانشان. پادشه نشان. || نایب السلطنه که در صغرپادشاه بجای او حکم راند: اما اتابک ایلدگز در ایام دولت سلطان مسعودبن محمدبن ملکشاه کافی ومدبر مملکت آل سلجوق بوده و بعد از وفات سلطان مسعود پادشاه نشان شد و والده الب ارسلان بن طغرل را به نکاح خود درآورد. ( دولتشاه سمرقندی، در ترجمه حال مجیر بیلقانی ). و رجوع به پادشانشان و پادشه نشان شود.