ناخدای ترس

ناخدای ترس. [ خ ُ ت َ ] ( ص مرکب ) ناخداترس. کسی که از خدا نمی ترسد. رجوع به ناخداترس شود:
ای ناخدای ترس مشو آینه پرست
رنج دلم مخواه و منه دل بر آینه.خاقانی.گفتا مترس از این گره ناخدای ترس
کاینک خدای کعبه بر ایشان کمان کشید.نظامی.

ناخداترس.

💡 تا کی فلک به مهر جهانی بپرورد وان ناخدای ترس به تیغ جف کشد

💡 صائب خموش باش که آن ناخدای ترس از داد بیش بر سر بیداد می‌رود

💡 ای ناخدای ترس مشو آینه‌پرست رنج دلم مخواه و منه دل بر آینه

💡 محمود نیست عاقبتِ ناخدای ترس گویند ز آن که کاشته ای بیش ندروی

💡 آخر کجا روا بود، ای ناخدای ترس این سلطنت که با من درویش می‌کنی

💡 گفتا مترس ازین گره ناخدای ترس کاینک خدای کعبه بر ایشان کمان کشید