نعوت

نعوت. [ ن ُ ] ( ع اِ ) ج ِ نعت. رجوع به نَعت شود: پس از رسیدن ما به نشابور رسول خلیفه دررسید با عهد و لوا و نعوت و کرامات، چنانکه هیچ پادشاهی را مانند آن ندادستند. ( تاریخ بیهقی ). هر خردمندی که فطنتی دارد تواند دانست که حمید امیرالمؤمنین به معنی از نعوت حضرت خلافت است. ( تاریخ بیهقی ).
نعوة. [ ن َع ْ وَ ] ( ع اِ ) گو زیر زه بینی. هی نقرة تحت وترة الانف. ( بحر الجواهر ) ( یادداشت مؤلف ).

= نعت

(اسم ) جمع نعمت صفتها لقبها: چنانکه خلیل رحمه الله - هریک را از ازاحیف اشعار عرب لقبی از اسمائ مصادر و نعوتی که از آن مشتق باشد مناسب تصرف آن در افاعیل نهاده است.

💡 عنوان منزّه از نعوت است علی بر ذات حق آیت ثبوتست علی

💡 هر نعت که از قبیل خیرست و کمال باشد ز نعوت ذات پاک متعال

💡 در خرابات خرابی صفات بوالبشر از نعوت ایزدی عیش مهنا کرده ای

💡 زهی نعوت جلالت برون ز حدّ بیان خهی صفات کمالت فزون ز حدّ شمار

💡 به صفات کمال موصوف است به نعوت جلال معروف است

💡 زان پدید آمدی صفات جمال زین هویدا شدی نعوت جلال