ماه چهره

💡 برقع ز ماه چهره برانداز یک نفس تا آفتاب غوطه خورد زیر موج خَوی

💡 به شام طرّه طراز و هلال ابرو زن به مهر زیور بخش و به ماه چهره نگار

💡 فرهاد خویش کرد مرا ماه چهره ئی شیرین لبی که خسرو خوبان برزنست

💡 ساقی ز ماه چهره بر افکن نقاب را در ماهتاب سیر، بده آفتاب را

💡 به ماه چهره پریشید طُرَگان سیاه دوباره شب شد و آفاق را ظلام‌گرفت

💡 آن بانوی ماه چهره با لبخندی مهربان، پذیرای تمام مهمانانی بود که برای شرکت در مراسم جشن سال نو به خانه آمده بودند.

💡 در متون ادبی کهن، توصیف معشوق به عنوان یک ماه چهره، رایج‌ترین روش برای نشان دادن زیبایی خیره‌کننده و درخشان او بوده است.

💡 او با آن چهره ماه چهره و نگاهی نافذ، توانست در اولین ملاقات، تأثیر بسیار عمیقی بر روی تمام اعضای هیئت مدیره بگذارد.