کماهی

کماهی. [ ک َ هی / ک َ هَِ ی َ ] ( ع ق مرکب ) رجوع به ترکیبهای کَما شود.
کماهی. [ ] ( اِخ ) تیره ای از بهمئی از شعبه لیراوی، از ایلهای کوه کیلویه فارس. ( جغرافیای سیاسی کیهان ص 89 ).

همچنان که هست.

تیره از بهمئی از شعبه لیراوی از ایلهای کوه کیلویه فارس

💡 ای در هوای مهر تو ذرات کاینات واقف نه از کماهی ذات تو هیچ ذات

💡 چو رنجیدند یارانت کماهی نبخشندت اگر صد عذر خواهی

💡 به مردم ز من احکام کماهی رساندی چه اوامر چه نواهی

💡 همانا که رأی همایون شاه ندارد ز حالم کماهی خبر

💡 شوی خود از اراده خود کماهی فنا اندر ارادات الهی

💡 عاشقان در آتش عشق تو خود را سوختند تا کماهی سر عشق و عاشقی آموختند