زیانکاری

زیانکاری. ( حامص مرکب ) خسران بردن. ( فرهنگ فارسی معین ). زیان کردن. و رجوع به همین کلمه شود. || زیانگری. ( فرهنگ فارسی معین ). || اتلاف و اسراف. || گناه. ( ناظم الاطباء ).

زیان بردن، ضرر کردن.

خسران بردن زیانگری.

💡 زین زیانکاری که باشد اندر او پادشاهان را بود از وی حذر

💡 این تجارت در زیانکاری کند تحصیل سود این عمارت از خرابی پایه سازد استوار

💡 چارسوی اعتبارات از زیانکاری پر است عاقبت سود است اگر با نیستی سودا کنید

💡 سود خود را چه شماری که زیانکاری ره نیکان چه سپاری که گرانباری

💡 عیش‌ها غیر تماشای زیانکاری نیست درخور باختن رنگ بهار است اینجا

💡 گرانباریم ما را رایگان بخش زیانکاری بی سرمایگان بخش