«طبایعی» واژهای است که به معنای نسبتی با طبیعت و ویژگیهای طبیعی به کار میرود. این واژه به طور خاص به نظریههایی اشاره دارد که در آنها انسان و دیگر موجودات زنده به عنوان ترکیبی از چهار طبیعت اصلی (طبائع اربع) شناخته میشوند. این چهار طبیعت شامل خاک، آب، هوا و آتش هستند که در فلسفههای قدیم به عنوان عناصر بنیادین تشکیلدهنده جهان و موجودات زنده در نظر گرفته میشدند. در تاریخ فلسفه، برخی از حکما و دانشمندان قدیم بر این باور بودند که انسانها و دیگر موجودات به واسطه ترکیب این چهار عنصر به وجود آمدهاند و هر یک از این عناصر تأثیر خاصی بر ویژگیها و رفتارهای آنها دارد. به عنوان مثال، وجود عنصر خاک میتواند به ثبات و استقامت اشاره کند، در حالی که عنصر آب به احساسات و تغییرپذیری مرتبط است. علاوه بر این، «طبایعی» به کسانی اطلاق میشود که دهر و روزگار را به عنوان آفریدگار مردم و موجودات دیگر میشناسند. این دیدگاه به نوعی به فلسفههای دهری اشاره دارد که در آنها تأکید بر تأثیر زمان و طبیعت بر زندگی انسانها و موجودات زنده وجود دارد. در این راستا، «طبایعی» به عنوان یک مفهوم فلسفی و طبیعی، نمایانگر ارتباط انسان با جهان طبیعی و تأثیرات آن بر زندگی و رفتار اوست.
طبایعی
لغت نامه دهخدا
طبایعی. [ طَ ی ِ ] ( ص نسبی ) رجوع به طبائعی شود.
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - حکیمی که آدمی را آفریده از چهار طبیعت ( طبایع اربع ) می داند. ۲ - حکیمی که طبیعت و دهر را خالق جهان می دانست.
جمله سازی با طبایعی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گر طبع و خاطر تو بدیدی طبایعی نشناختی به وصف قدم ابر و آفتاب
💡 بیچاره فلسفی و دهری و طبایعی که ازین هر دو مقام محرومند و سرگشته و گمگشته تا یکی از فضلا که به نزد ایشان به فضل و حکمت و کیاست معروف ومشهورست و آن عمر خیام است از غایت حیرت در تیه ضلالت او را جنس این بیتها میباید گفت و اظهار نابینایی کرد.
💡 درین محیط به آیین موجهای گهر طبایعی که بهم ساختند هموارند
