طبایعی
«طبایعی» واژه‌ای است که به معنای نسبتی با طبیعت و ویژگی‌های طبیعی به کار می‌رود. این واژه به طور خاص به نظریه‌هایی اشاره دارد که در آن‌ها انسان و دیگر موجودات زنده به عنوان ترکیبی از چهار طبیعت اصلی (طبائع اربع) شناخته می‌شوند. این چهار طبیعت شامل خاک، آب، هوا و آتش هستند که در فلسفه‌های قدیم به عنوان عناصر بنیادین تشکیل‌دهنده جهان و موجودات زنده در نظر گرفته می‌شدند. در تاریخ فلسفه، برخی از حکما و دانشمندان قدیم بر این باور بودند که انسان‌ها و دیگر موجودات به واسطه ترکیب این چهار عنصر به وجود آمده‌اند و هر یک از این عناصر تأثیر خاصی بر ویژگی‌ها و رفتارهای آن‌ها دارد. به عنوان مثال، وجود عنصر خاک می‌تواند به ثبات و استقامت اشاره کند، در حالی که عنصر آب به احساسات و تغییرپذیری مرتبط است. علاوه بر این، «طبایعی» به کسانی اطلاق می‌شود که دهر و روزگار را به عنوان آفریدگار مردم و موجودات دیگر می‌شناسند. این دیدگاه به نوعی به فلسفه‌های دهری اشاره دارد که در آن‌ها تأکید بر تأثیر زمان و طبیعت بر زندگی انسان‌ها و موجودات زنده وجود دارد. در این راستا، «طبایعی» به عنوان یک مفهوم فلسفی و طبیعی، نمایانگر ارتباط انسان با جهان طبیعی و تأثیرات آن بر زندگی و رفتار اوست.
مترادف‌ها
طبیعی، ذاتی، فطری
متضادها
مصنوعی، ساختگی
لغت نامه دهخدا
طبایعی. [ طَ ی ِ ] ( ص نسبی ) رجوع به طبائعی شود.
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - حکیمی که آدمی را آفریده از چهار طبیعت ( طبایع اربع ) می داند. ۲ - حکیمی که طبیعت و دهر را خالق جهان می دانست.
جمله سازی با طبایعی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گر طبع و خاطر تو بدیدی طبایعی نشناختی به وصف قدم ابر و آفتاب
💡 بیچاره فلسفی و دهری و طبایعی که ازین هر دو مقام محرومند و سرگشته و گم‌گشته تا یکی از فضلا که به نزد ایشان به فضل و حکمت و کیاست معروف ومشهورست و آن عمر خیام است از غایت حیرت در تیه ضلالت او را جنس این بیتها می‌باید گفت و اظهار نابینایی کرد.
💡 درین محیط به آیین موجهای گهر طبایعی که بهم ساختند هموارند
