صبح سعادت

صبح سعادت. [ ص ُ ح ِ س َ دَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آغاز خوشبختی:
نسیم صبح سعادت بدان نشان که تو دانی
گذر بکوی فلان کن در آن زمان که تو دانی.حافظ.نسیم صبح سعادت محمد است و علی
شفیع روز قیامت محمد است و علی.؟|| قسمی خربزه است.

💡 ای صبح سعادت ز جبین تو هویدا این حسن چه حسنست؟ تقدس و تعالا

💡 فروغ صبح سعادت ز رأی انور او است نشان روز عدویش شبان تار آمد

💡 ای صبح سعادت بدم از مشرق امید تا ظلمت غم در همه آفاق نماند

💡 از افق مکرمت صبح سعادت دمید //محو مجازات شد شاه حقیقت رسید

💡 یقین که صبح ز ایّام دولت او را هنوز صبح سعادت نمی‌کند آغاز؟