لغت نامه دهخدا
ستخیز. [ س َ ] ( اِ ) مخفف رستخیز است که محشر و قیامت باشد. ( برهان ) ( آنندراج ):
بجان من بر، ستخیز کرد لشکر عشق
چنانکه لشکر طالوت کرد بر جالوت.طیّان.
ستخیز. [ س َ ] ( اِ ) مخفف رستخیز است که محشر و قیامت باشد. ( برهان ) ( آنندراج ):
بجان من بر، ستخیز کرد لشکر عشق
چنانکه لشکر طالوت کرد بر جالوت.طیّان.
= رستاخیز
رستخیز
مخقق رستخیز است که محشر و قیامت باشد.
💡 مست شوی کف زنان شور بر آری که این نیست مکرر ستخیز ورنه چه شور و شرست