لغت نامه دهخدا
لاله رخسار. [ ل َ / ل ِ رُ ] ( ص مرکب ) لاله رخ. دارای گونه و روئی چون لاله:
می ستان از کف بتان چگل
لاله رخسار و یاسمین غبغب.فرخی.جوابش داد سرو لاله رخسار
که دایم باد دولت بر جهاندار.نظامی.
لاله رخسار. [ ل َ / ل ِ رُ ] ( ص مرکب ) لاله رخ. دارای گونه و روئی چون لاله:
می ستان از کف بتان چگل
لاله رخسار و یاسمین غبغب.فرخی.جوابش داد سرو لاله رخسار
که دایم باد دولت بر جهاندار.نظامی.
لاله رخ: می ستان از کف بتان چگل لاله رخسار و یاسمین غبغب. ( فرخی لغ. )
لاله رخ. دارای گونه و روئی چون لاله
اسم: لاله رخسار (دختر) (فارسی)
معنی: لاله چهر، آن که چهره و صورتی سر و زیبا چون گل لاله دارد
💡 آخر آن لاله رخسار تو پژمرده شود تکیه بر لاله رخسار مکن گو نکنم
💡 به هنگام وداع آن لاله رخسار ز نرگس ریخت بر گل ژاله بسیار
💡 مهر و ماهی گر بدندی مهر و ماه سرو قد و لاله رخسار ای پسر
💡 به کوه آمد نگار لاله رخسار چو خورشیدی که او تابد به کهسار
💡 فراق روی تو ای لاله رخسار برد گاهی به چینم گه به فرخار