لغت نامه دهخدا
فراحی. [ ف ُ حا ] ( ع ص، اِ ) مانند سُکاری ̍، ج ِ فَرْحان بمعنی شادان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ج ِ فَرْحان. ( اقرب الموارد ). رجوع به فَرْحان شود.
فراحی. [ ف ُ حا ] ( ع ص، اِ ) مانند سُکاری ̍، ج ِ فَرْحان بمعنی شادان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ج ِ فَرْحان. ( اقرب الموارد ). رجوع به فَرْحان شود.
مانند سکاری. جمع: فرحان به معنی شادان.