عالم گرد
متضادها
زهدی
لغت نامه دهخدا
عالم گرد. [ ل َ گ َ ] ( نف مرکب ) جهانگرد و سیاح. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
( صفت ) جهانگرد سیاح.
جمله سازی با عالم گرد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 هر کجا گردد ز رویش حسن را هنگامه گرم گرد گشتن کی رسد خورشید عالم گرد را
💡 روی گردون پر غبار از ذره باشد پیش دوست خاک بر سر میکند خورشید عالم گرد او
💡 رگ جانها به هم پیوسته شد زلف پریشان شد لطافتهای عالم گرد شد سیب زنخدان شد
💡 دیگری را بر تو چون گیرم بدل چون مثل تو در همه عالم نیابد فکر عالم گرد من
💡 شوق عالم گرد در جایی نمی گیرد قرار ابر هر دم بال در صحرای دیگر وا کند
💡 گرد دل می گشت بر گرد جهان گردیدنی کرد مستغنی ز عالم گرد دل گردیدنم
💡 او که از جوانی به دنبال کشف ناشناختهها بود، تبدیل به یک عالم گرد شود که از کوهستانهای بلند تا بیابانهای سوزان را با کنجکاوی پیموده است.
💡 در داستانهای قدیمی، شخصیتهای اصلی معمولاً عالم گردی بودند که با سفر به سرزمینهای دور، تجربههایی ارزشمند از فرهنگها و آداب و رسوم مختلف کسب میکردند.
💡 زندگی یک عالم گرد نیازمند شجاعت، صبر و توانایی سازگاری با شرایط بسیار دشوار و محیطهای گوناگون در طول مسیرهای طولانی و پرماجرا است.