لغت نامه دهخدا
عالم روحانی. [ ل َ م ِ ] ( ترکیب وصفی، اِمرکب ) عالم اشباح برزخی. ( شرح حکمة الاشراق ص 243 ).
عالم روحانی. [ ل َ م ِ ] ( ترکیب وصفی، اِمرکب ) عالم اشباح برزخی. ( شرح حکمة الاشراق ص 243 ).
عالم اشباح برزخی
💡 شیشه و سنگ بغل گیری هم می کردند چه صفا بود که در عالم روحانی بود
💡 آن قطب عالم روحانی آن معدن حکمت ربانی آن ساکن کعبه سبحانی آن گوهر بحر وفا امام المشایخ ابن عطا رحمةالله علیه سلطان اهل تحقیق بود و برهان اهل توحید و در فنون علم آیتی بود و باصول و فروع مفتی و هیچکس را از مشایخ بیش ازوی در اسرار اننزیل و معانی تاویل آن کشف نبود و او رادر علم تفسیر و حقایق آن واحادیث و دقایق آن و قرائت و مسائل آن و علم بیان و لطایف آن کمالی عظیم داشت و جمله اقران او را محترم داشتهاند و ابوسعید خرار در کار او مبالغت کردی و به جز او را تصوف مسلم نداشتی و او از کبار مریدان جنید بود.