طپانچه خوردن

طپانچه خوردن. [ طَ چ َ / چ ِ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) سیلی خوردن. چک خوردن. طپنچه خوردن. لطمه خوردن. زخم با کف دست خوردن.
- طپانچه از روزگار خوردن؛ رنج و تعب کشیدن. رجوع به مجموعه مترادفات ص 181 شود.

( مصدر ) سیلی خوردن لطمه خوردن. یا طپانچه خوردن از ( دست ) روزگار. مصیبت دیدن رنج و تعب کشیدن.

💡 ما زهر قاتلیم فصیحی نه شهد ناب مرد طپانچه خوردن بال مگس نه‌ایم