صبحگه

💡 دوش در آمد از درم تازه چو باد صبحگه مشک فشانده بر قبا غالیه سوده بر کله

💡 چراغ شب ز باد صبحگه مرد گل دوشینه یک شب ماند و پژمرد

💡 تا خبر از وصل آن خورشید یابد جان دهد چشم بر راه نسیم صبحگه دارد چراغ

💡 ساقی بیا که روی وی از ساغر صبوح چون آفتاب از شفق صبحگه نمود

💡 فروغ روی تو خورشید و مه بس است مرا جبینت آینه صبحگه بس است مرا

💡 از پی نظم تخت شه و ز پی بزم عید گه چرخ گسست صبحگه عقد لآلی و دری

💡 پرندگان با آوازهای دلنشین خود، در هنگام صبحگه بیدار شده و به دنبال غذا در میان شاخ و برگ درختان انبوه جنگل می‌گشتند.

💡 کشاورزان از همان ساعات اولیه صبحگه، با انرژی فراوان به سوی مزارع خود می‌رفتند تا از بهره‌وری بیشتر در طول روز اطمینان حاصل کنند.

💡 در سکوت و آرامش صبحگه، تماشای طلوع خورشید از پشت کوه‌ها می‌تواند تجربه‌ای بسیار آرام‌بخش و لذت‌بخش برای هر بیننده‌ای باشد.