شنگرف گون

به رنگ شنگرف، سرخ رنگ.

💡 تو گوئی اطلس شنگرف گون فکنده بهار بجای خرقه ی کافور گون به دوش جبل

💡 با دلم کرد آنچه دلبر از لب شنگرف گون با همه کینی که دارد چرخ زنگاری نکرد

💡 ز آن چهر شنگرفی بود اشکم به رخ شنگرف گون روزمرا نیلی صفت آن خط زنگاری کند

💡 بیا ساقی آن شیر شنگرف گون که عکسش درآرد به سیماب خون

💡 گفتم از رویش بگو گفتا بیاض عارضش نقطه شنگرف گون وخطی از زنگار داشت

💡 از شکوفه بوستان را برف گون بینی همه وز شقایق کوه را شنگرف گون بینی همه