شب خوان. [ ش َ خوا / خا ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) شب خواننده. که در شب خواند. که شب آوا و نغمه برآرد. || کسی که شبها بر مناره مناجات کند. ( فرهنگ نظام ). || که در شب طلبد دیگری را. || بلبل را گویند و به عربی عندلیب خوانند. ( برهان ). اسم فارسی عندلیب است. ( از فرهنگ نظام ). بلبل راگویند. ( آنندراج ). بلبل و عندلیب. ( ناظم الاطباء ).
مرغ سحرخوان، بلبل.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 روز و شب خوان نکوخواه تو باشد خرمی سال و مه بر خون بدخواه توگردد آسیا
💡 وز پی زایران به روز و به شب خوان نهادست و دست بگشاده
💡 نیم شب خوان کشد به خانه و بس که نه پشه ست آن زمان نه مگس
💡 بس که نالید از رخت خون شد دلم در طره ات از غم گل بین چه با خود، مرغ شب خوان کرده است
💡 مرغ شب خوان قاری و آفاق رخ شسته بقیر و اوفتاده قیروان تا قیروان در بحر قار
💡 مرغ شب خوان که دم از پرده ی عشّاق زند گو نوا از من شب خیز بیاموز امشب
