رمم

رمم. [ رِ م َ ] ( ع اِ ) ج ِ رِمّة. ( اقرب الموارد ). حبل رمم؛ رسن کهنه و پوسیده. ( منتهی الارب ). رجوع به رمة شود.
رمم. [ رُ م ُ ] ( ع ص، اِ ) دختران زیرک. ( منتهی الارب ) ( از متن اللغه ).

= رِمّه

دختران زیرک

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۲(بار)

💡 می رمم همچو سگ گزیده زآب بسکه طوفان ز چشم تر دیدم

💡 می رمم از هر که باشد آشنای من کلیم آشنایِ معنیِ بِکر ام، که آن بیگانه است

💡 از حدیث سود و سودا می رمم دیوانه وار حرف لیلی گوی تا دانی که مجنون عاقل است