دست پرور

دست پرور. [ دَ پ َرْ وَ ] ( ن مف مرکب ) دست پرورد. دست پرورده. پرورش یافته از دست. ( غیاث ). پرورش یافته به دست، مثل طفلی را که دایه اش باشد گویند: این دست پرورده اوست. ( آنندراج ). آنکه تحت تربیت دیگری قرار گرفته باشد. مُربّی ̍:
همه را دید دست پرور ناز
دست از آیین جنگ داشته باز.نظامی.تیرش تمام سینه پسند است و دل نشین
این غمزه دست پرور طرف کلاه کیست.قدسی ( از آنندراج ).|| ( نف مرکب ) پرورنده به دست. مربی. آنکه تربیت دیگر کس کند.

کسی که زیردست کس دیگر پرورش یافته باشد، آن که تربیت شده و پرورش یافتۀ دست کسی باشد.

( صفت ) آنکه تحت تربیت دیگری قرار گرفته باشد مربی.
دست پرورد دست پرورده پرورش یافته از دست.

💡 مشنو ز من به غیر نواهای سوزناک زیرا که دست پرور مرغان گلشنم

💡 تویی آن دست پرور مرغ گستاخ که بودت آشیان بیرون ازین کاخ

💡 مخصوص ماست از نگه کنج چشم یار نازی که دست پرور چندین تغافل است

💡 توئی آن دست پرور مرغ گستاخ که بودت آشیان بیرون از این کاخ

💡 ای فتنه دست پرور چشم سیاه تو اهل نظر نشانهٔ تیر نگاه تو

💡 به مهر فضل شدم دست پرور غربت به دوستی غریبی بریده‌ام ز وطن