دریوز

دریوز. [ دَرْ ] ( اِ ) به معنی دریوزه است که کدیه و گدائی باشد. ( برهان ). به معنی رفتن به درها، و در اصل جستجوی در بوده زیرا که یوز به معنی جوینده وجستجو کننده و گدائی کننده است و آن را دریوزه و درویزه نیز گویند. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ):
بجز درتو ندانم درین دیار دری
و گر بود در دیگرنه مرد دریوزم.سوزنی.کنون ای قلتبان زان در به این در
همی رو چون گدایان تو به دریوز.سوزنی.رجوع به دریوزه و درویزه شود.

به معنی دریوزه است که کدیه و گدائی باشد. به معنی رفتن به درها.
( اسم ) ۱ - بینوایی تهی دستی. ۲ - گدایی کدیه سوال.

💡 سوختن چون لاله پیهم تا کجا از سحر دریوز شبنم تا کجا؟

💡 چون گدایی که نهد کاسه دریوز به کف گوش بردارم و دریوزه نام تو کنم