دار ضرب

دار ضرب. [ رِ ض َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) دارالضرب. ضرابخانه. میخکده:
مفلسان گر خوش شوند از زر قلب
لیک او رسوا شود در دارضرب.مولوی. رجوع به دارالضرب شود.

دار الضرب

💡 در دار ضرب کبریا از عشق جویم کیمیا مس وجود خویش را بگدازم آنگه زر کنم

💡 چو زر کوه زاندازه ی سخات کم است به دار ضرب فلک می زنند از اختر زر

💡 امروز سکه ساز که دل دار ضرب توست چون دل روانه شد نشود نقد تو روا

💡 کاروان عشق را بیاع جان شد چشم او دار ضرب شاه ز آن بیاع جان انگیخته

💡 اگرچه سکّه رویت به قلب دل زده اند به دار ضرب وصال تو کم عیار افتاد

💡 چو نقد عشق نزاری به دار ضرب رسید پس از مبالغت عقل خاک بیز چه سود