قابل امانت

قابل امانت. [ ب ِ ل ِ اَ ن َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آدم. کنایه از آدمیزاد است. ( برهان )( آنندراج ): اشاره به آیت انا عرضنا الامانة علی السموات والارض و الجبال فابین ان یحملنها و اشفقن منها وحملها الانسان انه کان ظلوماً جهولا. ( قرآن 72/33 ).
آن قابل امانت در قالب بشر
و آن عامل ارادت در عالم جزا.خاقانی.

آدم کنایه از آدمیزاد است

💡 آن قابل امانت در قالب بشر وان عامل ارادت در عالم جزا

💡 جز تو کس قابل امانت نیست وان امانت به جز خلافت نیست