دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] تجسم اعمال بد (قرآن). اعمال بد انسان که در واقع عقوبت انسان می باشد فردای قیامت در برابرش مجسم می شوند.
اعمال بد انسان در قیامت در مقالبش مجسم می شوند همانطور که در قرآن خداوند می فرماید:وقال الذین اتبعوا لو ان لنا کرة فنتبرا منهم کما تبرءوا منا کذلک یریهم الله اعمــلهم حسرت علیهم و ما هم بخـرجین من النار.و (در این هنگام) پیروان می گویند: «کاش بار دیگر به دنیا برمی گشتیم، تا از آنها (= پیشوایان گمراه ) بیزاری جوییم، آن چنان که آنان (امروز) از ما بیزاری جستند! (آری،) خداوند این چنین اعمال آنها را به صورت حسرت زایی به آنان نشان می دهد؛ و هرگز از آتش ( دوزخ ) خارج نخواهند شد!.در پایان آیه می فرماید آری ((این چنین خداوند اعمالشان را به صورت مایه حسرت به آنها نشان می دهد)) (کذلک یریهم الله اعمالهم حسرات علیهم ).و آنها هرگز از آتش دوزخ خارج نخواهند شد (و ما هم بخارجین من النار). آری آنها جز اینکه حسرت بخورند چه می توانند انجام دهند. حسرت بر اموالی که فراهم کردند، و بهره آنرا دیگران بردند حسرت بر امکانات فوق العاده ای که برای رستگاری و نجات در اختیار داشتند و از دست دادند، حسرت بر عبادت معبودانی بی عرضه و بی ارزش بجای عبادت خداوند قادر متعال. اما حسرتی بیهوده، چرا که نه موقع عمل است و نه جای جبران، بلکه تنها هنگام مجازات است و دیدن نتیجه اعمال ! ان الذین یکتمون ما انزل الله من الکتـب ویشترون به ثمنا قلیلا اولـئک ما یاکلون فی بطونهم الا النار ولایکلمهم الله یوم القیـمة ولایزکیهم ولهم عذاب الیم.کسانی که کتمان می کنند آنچه را خدا از کتاب نازل کرده، و آن را به بهای کمی می فروشند، آنها جز آتش چیزی نمی خورند؛ (و هدایا و اموالی که از این رهگذر به دست می آورند، در حقیقت آتش سوزانی است.) و خداوند، روز قیامت، با آنها سخن نمی گوید؛ و آنان را پاکیزه نمی کند؛ و برای آنها عذاب دردناکی است. یوم تجد کل نفس ما عملت من خیر محضرا وما عملت من سوء تود لو ان بینها وبینه امدا بعیدا ویحذرکم الله نفسه..روزی که هر کس، آنچه را از کار نیک انجام داده، حاضر می بیند؛ و آرزو می کند میان او، و آنچه از اعمال بد انجام داده، فاصله زمانیِ زیادی باشد. خداوند شما را از (نافرمانی) خودش، برحذر می دارد؛ و (در عین حال،) خدا نسبت به همه بندگان، مهربان است.».
← آیات مشابه
عقوبت انسان تجسم اعمال زشت دنیایی در آخرت می باشد که در آیات قرآن می خوانیم:من اعرض عنه فانه یحمل یوم القیـمة وزرا• خــلدین فیه وسآء لهم یوم القیـمة حملا.هر کس از آن روی گردان شود، روز قیامت بار سنگینی (از گناه و مسؤولیّت) بر دوش خواهد داشت! • در حالی که جاودانه در آن خواهند ماند؛ و بد باری است برای آنها در روز قیامت! (خلود گنهکاران در وزر و گناه، بیانگر آن است که عقوبتها و گرفتاریهای قیامت، تجسم همان اعمال دنیایی است.)
تجسم تمام اعمال
تمام اعمال ناشایست انسان، حتی عمل ناچیز، در قیامت در مقابلش مجسم می شود:یومئذ یصدر الناس اشتاتا لیروا اعمــلهم• ومن یعمل مثقال ذرة شرا یره.در آن روز مردم بصورت گروه های پراکنده (از قبرها ) خارج می شوند تا اعمالشان به آنها نشان داده شود! •و هر کس هموزن ذرّه ای کار بد کرده آن را می بیند!.کلمه ((مثقال )) به معنای هر وسیله ای است که با آن وزنها را می سنجند، و کلمه ((ذره )) به معنای آن دانه های ریز غبار است، که در شعاع آفتاب دیده می شود، البته این کلمه به معنای مورچه های ریز نیز می آید. آیه مورد بحث به دلیل اینکه حرف ((فاء)) بر سر دارد تفریع و نتیجه گیری از آیه قبلی است، که سخن از ارائه اعمال بندگان داشت، و همان بیان را تاءکید نموده می فهماند که از کلیت ارائه اعمال هیچ عملی نه خیر و نه شر نه کوچک و نه بزرگ حتی به سنگینی ذره استثناء نمی شود و نیز حال هر یک از صاحبان عمل خیر و عمل شررا در یک جمله مستقل بیان نموده، جمله را به عنوان یک ضابطه و قاعده کلی که مورد هیچ خصوصیتی ندارد) ذکر می فرماید.
تجسم اعمال زشت کافران
...
