صاحب هنر

صاحب هنر. [ ح ِ هَُ ن َ ] ( ص مرکب ) هنرمند. هنرور. دارای هنر:
بی هنر را دیدن صاحب هنر
نیش بر دل میزند چون کژدمی.سعدی.اگر هست مرد از هنر بهره ور
هنر خود بگوید نه صاحب هنر.سعدی.زبان در دهان ای خردمند چیست
کلید در گنج صاحب هنر.سعدی.ورجوع به هنر شود.

هنرمند، هنرور: اگر هست مرد از هنر بهره ور / هنر خود بگوید نه صاحب هنر (سعدی۱: ۱۵۶ ).

هنرمند

💡 یا دولتست یا هنر از دو یکی‌ست زانک دولت قرین مردم صاحب هنر نشد

💡 صوفی و کنج خلوت سعدی و طرف صحرا صاحب هنر نگیرد بر بی هنر بهانه

💡 جوی شیر آید برون از کوه بهر کوهکن روزیی خود می کند صاحب هنر حاصل ز سنگ

💡 در این ایام یک صاحب هنر نیست که جاه از صاحب دیوان ندارد

💡 گردون سفله بی هنران را رواج داد از بس که اعتبار به صاحب هنر نماند

💡 ندارد طاقت صاحب هنر هم پیشه عاجز به صحرا لاله ها رفتند از سودای داغ من