لغت نامه دهخدا
شائه. [ ءِ ه ْ] ( ع ص ) رجل شائة البصر؛ مرد تیزبینائی. ( منتهی الارب ). || حاسد. ج. شُوَّه. ( اقرب الموارد ).
شائه
فرهنگ فارسی
مرد تیز بینائی یا حاسد
جمله سازی با شائه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 الذی یمسک السماء الی امد شائه بغیر عمد
