فتنه گر
مترادفها
آشوبطلب، شورشی
متضادها
صلحطلب، اصلاحطلب
لغت نامه دهخدا
فتنه گر. [ ف ِ ن َ / ن ِ گ َ ] ( ص مرکب ) آنکه ایجاد فتنه کند. فتنه جو. فتنه انگیز:
چون ز فتنه گران تهی شدجای
پیش خود فتنه را نشاند ز پای.نظامی.رجوع به فتنه انگیز شود.
فرهنگ عمید
= فتنه انگیز
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه ایجاد فتنه کند فتنه انگیز آشوبگر.
جمله سازی با فتنه گر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 چشم جهان چو شبنم گل در پریدن است حسن بهار، فتنه گر روزگار شد
💡 بدان فتنه گر پور فرمود مام کزین کار بر گو تو را چیست کام
💡 میزند چشمش کمان فتنه گر آرد به زه با پر یک ناوک بیداد صد نخچیر را!
💡 به فتنه گر نظری افگنی ز روی غضب به چشم مست بتان رفته خواب خواهد کرد
💡 دو فتنه گر به کمین دل رمیدهٔ ماست کمند طره یکی، زلف تابدار یکی
💡 برخی از تحلیلگران سیاسی معتقدند که برخی گروههای افراطی در تلاش هستند تا با ایجاد هرج و مرج در جامعه، نقش یک فتنه گر را ایفا کنند و نظم عمومی را به هم بزنند.
💡 در طول تاریخ، بسیاری از حاکمان مستبد سعی کردهاند تا مخالفان خود را با برچسب فتنه گر معرفی کنند تا بتوانند از اعمال خود در برابر افکار عمومی دفاع کنند.
💡 او که به عنوان یک فتنه گر شناخته میشد، پس از سالها فعالیت سیاسی پرچالش، سرانجام مجبور شد برای جلوگیری از برخورد با قوانین کشور، به خارج از مرزها پناه ببرد.