ظلم پیشه

ظلم پیشه. [ ظُ ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب ) ظالم. ستمکار.

ظالم، ستمکار، ستمگر.

( صفت ) ظالم ستمکار.

💡 زین خبر صبح نشاطش شام شد ظلم پیشه کرد و بی‌آرام شد

💡 گواه عاقبت‌ کار ظلم پیشه بس است به خون نشستن نشتر ز مردم آزاری

💡 ناگاه کودکی ببر ظلم پیشه یی پنهان ز مادر و پدر نیکخواه هم

💡 آن ترک ظلم پیشه دگر می‌رود که باز از خلق برخاست بر سر هر رهگذار داد