لغت نامه دهخدا
( دائمة ) دائمة. [ ءِ م َ ] ( ع ص ) تأنیث دائم. حمی دائمة؛ تب لازم.
( دائمة ) دائمة. [ ءِ م َ ] ( ع ص ) تأنیث دائم. حمی دائمة؛ تب لازم.
تانیث دائم
اسم: دائمه (دختر) (عربی) (تلفظ: dā’me) (فارسی: دائمه) (انگلیسی: dame)
معنی: همیشگی، جاویدان
💡 «از علماومدرسین دائمه جماعت معروف اصفهان بود ومردم به او وثوق بسیارداشتند».