ربون

ربون. [ رَ ] ( معرب، اِ ) بیعانه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). بیعانه و زری که پیش از مزد به مزدور دهند، مرادف اربون. ( فرهنگ رشیدی ). مزد و بیعانه یعنی پولی که پیش از کارکردن به مزدور دهند. ( ناظم الاطباء ). اُرْبان. اُرْبون. عُرْبون. ( اقرب الموارد ). ربون و اُرْبون، پیش مزد باشد. ( حاشیه لغت فرس اسدی ص 384 ). زری که پیش از مزد به مزدور دهند، و بعربی بیعانه گویند. ( آنندراج ). پیش مزد و بیعانه را گویند و آن زری باشد که پیش ازکار کردن به مزدور دهند. ( برهان ) ( از ناظم الاطباء ).سیم باشد که پیش از مزد به مزدوران دهند. ( لغت فرس اسدی ). عربون. اربون، و این غیر از شاگردانه است چه شاگردانه را به راشن ترجمه میکنند. ( السامی فی الاسامی ). قراء، عربان و عربون است در لغت اربان و اربون، و ربون فصیح نیست. ( المعرب جوالیقی ص 232 ). عربان. اربان. عربون. اربون. عروبون. اربون. ( منتهی الارب ): عربون، الاعراب؛ ربون دادن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( از المعرب ص 232 ). اعرب المشتری؛ اعطی العربون. ( اقرب الموارد ). عَرْبِنة ربون دادن. ( منتهی الارب ). سود پیش ازبیع و شری باشد. ( از شعوری ج 2 ورق 11 ):
ای خریدار من ترا بدو چیز
بتن و جان و مهر داده ربون.رودکی.برده دل من بدست عشق زبون است
سخت زبونی که حال و تنْش ربون است.جلاب.ای مر ترا گرفته بت خوشزبان زبون
تو خوش بدو سپرده دل مهربان ربون.ناصرخسرو ( از آنندراج ).خصم تو در رزم به مردار خوار
دیده ربون داده و دل مزد کار.امیرخسرو.|| بعضی گویند زری باشد که قیمت متاعی داده باشند مشروط به اینکه اگر خوش آید نگاه دارند والاّ پس دهند و زر خود را بگیرند، و در خربزه و هندوانه بشرط کارد گویند. ( برهان ) ( از ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ). زری که بدهند و متاعی ببرند مشروط بر اینکه اگر بد باشد بازپس آرند و زر خود گیرند، و اربون است در اصل،و این معنی از «سامی » نوشته شد. ( از فرهنگ سروری ). || بعضی دیگر گفته اند که ربون زری است که زیاده از آنچه به مزدور قرار داده بدهند. ( برهان ) ( از ناظم الاطباء ). بعضی گفته اند ربون زری است که زیاده از آنچه به مزدور قرار داده بدهند که بلغت عربی انعام گویند، و این نیز عربی است که صاحبان فرهنگها فارسی دانسته اند. ( آنندراج ). || در اصطلاح اهل فن سفته گویند. ( از شعوری ج 2 ورق 11 ). سفته. دست لاف. دشت. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). دستلاف. || پولی که برای مسکرات دهند. || سود. منفعت. || اسیر. محبوس. ( ناظم الاطباء ).

(رَ ) (اِ. ) پولی که پیش از کار به مزدور دهند.

پولی که پیش از انجام کاری به کسی می دهند، بیعانه، پیش بها، ارمون.

( اسم ) پولی که پیش از کار به مزدور دهند یا بابت قیمت چیزی بدیگری دهند پیش مزد بیعانه.

💡 در سال ۱۸۳۰ لویی فیلیپ سلطنت را از خانواده بوربون ستانده، به تخت نشست و توکویل برخلاف میل باطنی خویش نسبت به رژیم جدید سوگند یاد کرد.

💡 قال الزجاج: القراءة بالکسر و هو الوجه و یجوز و لا تقربون بفتح النّون لأنّها نون جماعة کما قال فبم تبشّرون بفتح النّون و یکون و لا تقربون لفظه لفظ الخبر و معناه معنی الامر.

💡 او پس از برادرش آلاریک یکم به پادشاهی برگزیده‌شد. او در ۴۱۳ میلادی توانست تولوز و نربون را بگشاید ولی سرانجام از امپراتوری روم غربیشکست خورد و به اسپانیا عقب‌نشست. آتولف در هنگام شستشو به دست مخالفانش کشته‌شد.

💡 روی ابو هریرة قال: قال رسول اللَّه ص: «للمنافقین علامات یعرفون بها. تحیّتهم لعنة و طعمتهم نهیة و غنیمتهم غلول. لا یقربون المساجد الا هجرا و لا یأتون الصلاة الا دبرا مستکبرین لا یألفون و لا یؤلفون خشب باللیل صخب بالنّهار».

💡 او از خانواده اشراف بود لامارتین پس از تجدید سلطنت «بوربون‌ها» در فرانسه در قرن ۱۹ از شخصیت‌های برجسته سیاسی به حساب می‌آید.

💡 هانری چهارم پسر آنتوان دو بوربون و جین سوم، ملکه ناوار بود. پس از مرگ هانری سوم، او با توجه به اینکه هانری سوم دارای فرزند و ولیعهدی نبود و بر طبق قانون سالیک (از آنجا که نسبش به خاندان کاپتی می‌رسید) به تاج و تخت فرانسه دست یافت.