کلمهی «شنیدنی» در فارسی به معنای چیزی است که ارزش شنیدن دارد یا جذاب و جالب برای شنونده است. این واژه از ریشه «شنیدن» ساخته شده و پسوند «-نی» حالت وصفی و قابلیتپذیری برای شنیده شدن را به آن اضافه میکند. وقتی چیزی شنیدنی توصیف میشود، معمولاً دارای نکتهی جذاب، جالب یا مهم است که شنونده را به توجه و دقت دعوت میکند. «شنیدنی» میتواند دربارهی داستانها، اخبار، خاطرات یا گفتههای افراد به کار رود. این کلمه در مکالمات روزمره و متون ادبی بهوفور استفاده میشود و نقش توصیفی دارد. از نظر معنایی، با واژههایی مثل جالب، جذاب و تأملبرانگیز هممعنی است. همچنین، شنیدنی میتواند بار مثبت داشته باشد و برای تأکید بر ارزش و اهمیت محتوای گفتاری به کار رود. در رسانهها، برنامههای رادیویی و تلویزیونی نیز از این واژه برای جذب مخاطب استفاده میشود. این کلمه معمولاً صفت وصفی است و بهعنوان تمجید یا توصیه برای توجه به محتوا کاربرد دارد.
شنیدنی
لغت نامه دهخدا
شنیدنی. [ ش َ / ش ِ دَ ] ( ص لیاقت ) لایق شنیدن. ( یادداشت مؤلف ). قابل شنیدن. شنودنی: اخبار شنیدنی. داستان شنیدنی. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ عمید
درخور شنیدن، شایستۀ شنیدن.
فرهنگ فارسی
( صفت ) لایق شنیدن قابل شنیدن شنودنی: اخبار شنیدنی داستان شنیدنی.
جمله سازی با شنیدنی
💡 از ششجهت ترانهٔ عنقا شنیدنیست کز بام و منظر دگر افتاد طاس ما
💡 فریاد ما بهگو ش ترحم شنیدنی است پربینوا چو نغمهٔ تارگسستهام
💡 قصه دنیاپرستان جهان نشنیدنیست حرفی از دیوانهای دیوانهای پرسید و رفت
