شناسی

شناسی. [ ش ِ ] ( حامص ) به صورت ترکیب به معنی شناسایی و آگاهی به کار می رود و ترکیبات ذیل در آن هست:
- آب شناسی. آدم شناسی. انجم شناسی. ایران شناسی.جمجمه شناسی. جنگل شناسی. جواهرشناسی. جوهرشناسی. حق شناسی. حیوان شناسی. خاک شناسی. خاورشناسی. خداشناسی. خطشناسی. خودشناسی. روانشناسی. زمین شناسی. سبک شناسی. ستاره شناسی. سخن شناسی. سکه شناسی. سنگ شناسی. شرق شناسی. شعرشناسی. عرب شناسی. قبله شناسی. قیافه شناسی. کتاب شناسی. گوهرشناسی. مردم شناسی. معدن شناسی. میکرب شناسی.نبات شناسی. نمک شناسی. وقت شناسی. هواشناسی.
و رجوع به ترکیبات شناس شود.

به صورت ترکیب به معنی شناسایی و آگاهی به کار می رود.

💡 دولت و زندگی باقی ما فقر و فناست ما فرو رفته بخود فقر و فنا نشناسیم

💡 ای که خود را نشناسی و خدا می‌گویی جان درویش کجایی ز کجا می‌گویی

💡 عمریست نفس سوخته ام حیف بسی هست کز مرغ قفس مرغ چمن را نشناسی

💡 نقش ادوار سپهر ار بشناسی دانی کاین مخالف نکند کار کسی هرگز راست

💡 اگرچه رسم بزرگی تو به شناسی لیک بگویمت سخنی از من آن به خرده مگیر

💡 معذورمی ایصنم همه گر تندی است وجور مستی و از خطا نشناسی صواب را