گیتار

گیتار. ( فرانسوی، اِ ) آلتی است از آلات موسیقی شبیه ویولون که با مضراب نواخته گردد. قیتار. قیثار. ( از المنجد ).

[ فر. ] (اِ. ) از سازهای زهی که دارای شش سیم می باشد و با انگشتان دست نواخته می شود.

ساز زهی زخمه ای با پشت و روی هموار، دسته ای پهن که به گوشی های کوک ختم می شود و شش سیم که به وسیلۀ زخمه یا انگشت نواخته می شوند.

یکی از آلات موسیقی دارای شش سیم شبیه ویولون که بامضراب نواخته میشود
( اسم ) سازیست خوش آهنگ که شش سیم دارد و آنرا با انگشت و گاه با مضراب نوازند.

گیتار (guitar)
ساز زهی با بدنه ای تخت معمولاً با شش یا دوازده سیم که با انگشت یا با مضراب به صدا درمی آید. تختۀ انگشت گذاریِ گیتار معمولاً دستان بندی شده است (← دستان (موسیقی))، هرچند که گیتارهای برقی مُدرن امروزی بدونِ دستانند. گیتار هاوایی روی پا گذاشته می شود و برای ایجادِ صدای گلیساندو خاص از یک میلۀ فلزی برای گرفتنِ سیم های آن استفاده می کنند. گیتار برقی با بدنۀ توپر در دهۀ ۱۹۵۰ را لِس پُل و لئو فِندِر شکل دادند. این گیتار ارتعاشاتِ حاصل از پیک آپ های الکترومغناطیسی نقاط مختلف ساز را به منظور تولید طنین های مختلف ترکیب و تقویت می کند. گیتار در اصل از سازی با منشأ مغربی پدید آمد و در قرون وسطا در اروپا گسترش یافت و به ویژه در ایتالیا، اسپانیا و در مستعمره های امریکاییِ اسپانیا رواج یافته است. احیای گیتار در قرن ۲۰ بسیار مدیونِ آندرس سگوویا، جولیَن بریم، و جان ویلیامز بوده است. نقش برجستۀ گیتار در موسیقی پاپ به سنت موسیقی ایالت های غرب میانۀ امریکا بازمی گردد؛ گیتار در دهۀ ۱۹۲۰ نقش جنبی هارمونی در گروه های موسیقی جاز و گروه های رقص را ایفا می کرد و به سرعت برای تقویت الکتریکی به کار گرفته شده است.