گفتاری

گفتاری. [ گ ُ ] ( ص نسبی ) آنکه تنها گفتار دارد. مرد حرف. مقابل کرداری:
گویی که از نژاد بزرگانم
گفتاری آمدی تو نه کرداری.ناصرخسرو.رجوع به گفتار شود.

( صفت ) آنکه تها بگفتار اکتفا کند حراف مقابل کرداری: گویی که از نژاد بزرگانم گفتاری آمدی تو نه کرداری. ( ناصر خسرو )

💡 اندرآن روز که کردار نکو سود کند نکند فایده گر خرج کنی گفتاری

💡 ببند بهر دعا میلی از فسانه زبان که بیش ازین نتوان کرد هرزه گفتاری

💡 کریما گوش کن گفتار نغزم که چون من نغز گفتاری نباشد

💡 ما چو صبح از راست گفتاری علم در عالمیم محرم آیینه خورشید از پاس دمیم

💡 بگوئی حال و باز آری جوابم که خاموش روان گفتاری ای باد