لغت نامه دهخدا
کاموا. [ کام ْ ] ( اِ ) نخهای سست پشمین یا پنبه ای که زنان با قلاب بدان جامه بافند. ( یادداشت مؤلف ). ظاهراً از کلمه کانوس انگلیسی که آنهم از کلمه کانابیس لاتینی مأخوذ است گرفته شده و بسبب قرب مخرج تلفظ نون و میم در زبان فارسی کاموا و کانوا هر دو بکار میرود. ( از فرهنگ نظام ) ( وبستر ).