چشم نهادن

چشم نهادن. [ چ َ / چ ِ ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) مواظب و مراقب بودن. در اصطلاح عوام، پاییدن. وقوع امری یا حادثه ای را منتظر بودن: همیشه چشم نهاده بودی تا پادشاهی بزرگ و جبار بر چاکری خشم گرفتی. ( تاریخ بیهقی ). || دیده بکسی یا چیزی دوختن. رجوع به چشم نهاده شود.

( ~. نَ دَ ) (مص م. ) مواظب بودن، مراقب بودن.

( مصدر ) مواظب بودن مراقب بودن.

مواظب بودن، مراقب بودن.

💡 بزم تو شها چشم نهادند همه در بندگی تو دست دادند همه