احکام اخلاقی

[ویکی فقه] احکام اخلاقی یعنی احکامِ بیانگر خوبی ها و بدی ها است.
مراد از احکام اخلاقی، احکامی است که بیان کننده خوبی ها و بدی ها و بایدها و نبایدها است.احکام اخلاقی در برگیرنده اعمال اختیاری انسان ها است و مردم را به انجام خوبی ها و پرهیز از بدی ها توصیه نموده و وظیفه آن ها را در این مورد بیان می کند، چه حاکم، عقل باشد و چه شرع، مانند: وجوب راست گفتن و حرمت دروغ گفتن.
نکته
بایدها و نبایدها در حوزه احکام اخلاقی با بایدها و نبایدها در حوزه احکام فقهی تفاوت دارد.

💡 جینیسم پنج وظیفه اخلاقی را آموزش می‌دهد که آن را پنج نذر می‌نامد. این‌ها آنوراتاس (نذرهای کوچک) برای افراد غیر روحانی جین، و ماهاوراتاس (نذرهای بزرگ) برای دراویش جین نامیده می‌شوند. برای هر دو، احکام اخلاقی آن مشخص می‌کند که جین به یک گورو (معلم، مشاور)، دیوا (جینا، خدا)، و اصول دسترسی دارد، و این‌که فرد از پنج جرم آزاد است: شک در ایمان، عدم تصمیم‌گیری در مورد حقایق جینیسم، میل خالصانه به تعالیم جین، شناخت هم‌وطنان جین، و تشویق برای فعالیت‌های معنوی آن‌ها. چنین شخصی پنج عهد زیر را در آیین جین می‌پذیرد:

💡 ==> مشهود است که خداوند برخی از احکام ملّی/ظاهری که در شریعت یهود (تنخ یا همان عهدقدیم) به یهودیان داد، در شریعت مسیح، منسوخ/تکمیل/تغییر/مجدداً تفسیر فرمود. این موارد (مثلاً اجباری نبودن ختنه)، «سهل‌گیری» یا «بدعت» نیستند که پولس آن‌ها را بر طبق میل خود پایه گذاشته باشد. لازم است ذکر شود که در تعالیم هیچ‌کدام از رسولان مسیح (از جمله تعالیم پولس رسول) احکام اصول اعتقادی و احکام اخلاقی در زمرهٔ قوانین تغییر داده شده قرار نمی‌گیرند، بلکه حتی همچون حکم «نگاه کردن» سخت گیرانه تر می‌شوند.