پیشا

نت کوچکی که پیش از نت های اصلی قرار می گیرد.

( صفت اسم ) نوت کوچکی اسب که قبل از نوتهای اصلی قرارمیگیرد. یکی از نوت های زینت و آن نت کوچکی است که قبل از نوتهای اصلی قرار میگیرد و آن بر دو قسم است. یا پیشای تحتانی. یک دوم از نوت اصلی بم تراست. یا پیشا فوقانی. یک دوم از نوت اصلی بالاتر نوشته میشود. این دو را پیشای ساده گویند. باید دانست که پیشا امکان دارد که مضاعف باشد در این صورت پیشای فوقانی و تحتانی متفقا قبل از نوت اصلی واقع میشود. در صورتیکه پیشا ساده باشد بصورت چنگ خط خورده و اگر مضاعف باشد مانند دولا چنگ های کوچک نوشته میشود.

پیش آ
{appoggiatura} [موسیقی] 1. نغمۀ ناملایم از یک آکورد که در ضرب قوی ظاهر می شود و به صورت بالارونده یا پایین رونده بر روی نغمۀ ملایمِ ضربِ نسبتاً ضعیف تر همان آکورد حل می شود 2. یک نت زینت که در جای نغمۀ اصلی، در آغاز ضرب ظاهر و سپس جذب آن می شود

💡 سطری است ز پیشانی ما راز دو عالم بی پرده تر از عالم آب است دل ما

💡 چه خوی، که دید در آن لاله ریخت چون ژاله؟! گل بهشت، خوی از خجلتش ز پیشانی!!

💡 مکن چین جبین زنهار در کار گرفتاران که سوهانی است بند دوستی را چین پیشانی

💡 ناگزیریم ز وحشت همه چون شمع و سحر خط پیشانی ما دا‌من ما برزده است

💡 وآن گه به کف آورد به شمشیر مکافات پیشاور و دهلی و لهاوور و دکن را

💡 گل روی ترا بدید، چون سجده نکرد مردم همه گفتند: به پیشانی کرد