وجنه

لغت نامه دهخدا

( وجنة ) وجنة. [ وَ / وِ / وُ ن َ / وَ ج َ ن َ / وَ ج ِ ن َ ] ( ع اِ ) و همچنین اُجنَة. رخساره یا تندی رخسار. ( منتهی الارب ). و در آن پنج لغت آمده است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ). افراز رخ. ( مهذب الاسماء ). برآمدگی از دوگونه رخسار. ( اقرب الموارد ). جزء برآمده از رخسار و به اصطلاح تشریح،آن استخوان از استخوانهای صورت که در زیر چشم واقع شده و برآمدگی رخسار از وی میباشد. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ معین

(وَ نِ ) [ ع. وجنة ] (اِ. ) چهره، رخسار. ج. وجنات.

فرهنگ فارسی

گونه، رخساره، چهره، وجنات جمع
افراز رخ. بر آمدگی از دو گونه رخسار

ویکی واژه

وجنة
چهره، رخسار.
وجنات.

جمله سازی با وجنه

💡 دلْ سُوجنهْ مه هیمه پیونْ تَنُوره سوراخْ بَیّه دلْ، خنهْ پیُونْ زَنْبُورهْ

💡 کردْ خیمه بَزو، اُویِ چشْ مه حبابی دل سُوجنه مه، اینه وَرْ بو کبابی

💡 اُون که بنهْ روزْ با تو بوییهْ مایلْ اسا به عشقِ دَرْدْ، سُوجنهْ یومُ و لَیلْ