هوشمند به معنای فردی است که دارای ذکاوت و هوش بالایی است. این واژه به شخصی اطلاق میشود که در تفکر و تصمیمگیریهایش از خرد و دانش بهرهمند است. اصطلاح هوشمند به نوعی نشاندهنده تواناییهای ذهنی و سرعت عمل فرد در درک مسائل و حل مشکلات است. این صفت به افرادی که در موقعیتهای مختلف میتوانند به خوبی عمل کنند، اطلاق میشود. همچنین در زبان فارسی، کلمه هوشمند ترکیبی از هوش به معنای شناخت و درک و پسوند مند است که به معنای دارا بودن یا برخورداری از چیزی است. بنابراین، هنگامی که میگوییم کسی هوشمند است، در واقع به تواناییهای فکری و بینش عمیق او اشاره داریم. چنین افرادی معمولاً در جامعه به عنوان افراد با تدبیر و عاقل شناخته میشوند و همواره در تلاشند تا بهترین راهحلها را برای چالشها و مسائل خود پیدا کنند.
هوشمند
لغت نامه دهخدا
هوشمند. [ م َ ] ( ص مرکب ) باهوش. خداوند هوش. هوشیار. صاحب هوش. ( برهان ) ( انجمن آرا )
فرهنگ معین
(مَ ) (ص مر. ) ۱ - باهوش. ۲ - عاقل، بخرد.
فرهنگ عمید
باهوش، زرنگ، هوشیار.
فرهنگ فارسی
باهوش، زرنگ، هوشیار، دارای هوش بودن، زیرکی
۱- صاحب هوش باهوش. ۲- عاقل بخرد: بر هوشمند سلسله ننهاد دست عشق خواهی که زلف یارکشی ترک هوش کن. ( حافظ )
فرهنگ اسم ها
اسم: هوشمند (پسر) (فارسی) (تلفظ: hušmand) (فارسی: هوشمند) (انگلیسی: hushmand)
معنی: باهوش، زرنگ، هوشیار، خردمند، ( هوش، مند ( پسوند دارندگی و اتصاف ) )، صاحب هوش، عاقل، بخرد، دارای هوش و توانیی ذهنی و بسیار با هوش
ویکی واژه
باهوش.
عاقل، بخرد.
جمله سازی با هوشمند
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گدا از هوشمندی شاه گردد فقیر از هوش صاحب جاه گرد
💡 خبر منعمی شنیده شود هوشمندی ز دور دیده شود
💡 همیبرد ره رهبر هوشمند به یکسو ز پرگار چرخ بلند