واژه نکوی در شعر و ادبیات فارسی جایگاه ویژهای دارد و به عنوان صفتی برای توصیف زیبایی، نیکی و فضیلت به کار میرود. شاعران بزرگ فارسیزبان مانند حافظ، سعدی و فردوسی از این واژه برای بیان احساسات مثبت و توصیف شخصیتهای نیکو استفاده کردهاند. واژه نکوی به طور معمول در قالب تشبیه و استعاره برای ایجاد تصاویری زیبا و معنادار در اشعار به کار میرود و به عمق مفاهیم اخلاقی و انسانی میافزاید.
نکوی
لغت نامه دهخدا
نکوی. [ ن ِ ] ( ص ) نکو. رجوع به نکو شود.
جمله سازی با نکوی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از گریهٔ خود بسی نکویی دارم وز گوهر اشک هر چه گویی دارم
💡 نام نکویی چو برون شد به کوی در نتوانی که ببندی به روی
💡 بوده از حیثِ نکویی جنّتِ روی زمین شهریاران را بر این خاک از شرف بودی جبین
💡 شعر من گر به سر زلف نکویان بندی با تو آنگونه شود رام که با افسون مار
💡 گفتم که خط تو جانب من گیرد آن هم طرف روی نکوی تو گرفت