مویز

مویز. [ م َ ] ( اِ ) ممیز. میویز. سکج. کشمش. زبیب. مامیچ. انگور خشک. ( یادداشت مؤلف ). میمیز. ( برهان ). قسمی است کلان از انگور که خشک کرده نگاه دارند. مردم عام آن را منقی گویند و به هندی داکهه نامند. ( غیاث ) ( از آنندراج ). به عربی آن را زبیب گویند و از آن نبید سازند. ( از انجمن آرا ).زبیب. ( دهار ). سکج. ( زمخشری ). هولَک. ( لغت فرس اسدی نسخه خطی کتابخانه نخجوانی ). به فارسی زبیب است. ( تحفه حکیم مؤمن ). صقر. ( منتهی الارب )

(مَ ) (اِ. ) انگور خشک شده.

انگورخشکیده، انگورسیاه خشک شده، میمیز وسکج وسیج هم گفته شده
( اسم ) ۱ - نوعی انگور خشکیده گونه ای کشمش که از انگور شاهانی تهیه کنند. بیشتر کشمش در انگور خشکیده کوچک استعمال میشود و مویز در انگور بزرگ. ۲ - نوعی انگور: [ خون انگور فراز آور یا خون مویز که مویزای عجبی هست به انگور قریب. ] ( منوچهری.د.چا.۲ ص ۶ ) توضیح در اینجا مراد [ کشمش ] نیست زیرا کشمش عصاره ( خون ) ندارد.

💡 فکر طفلان دایه باشد یا که شیر یا مویز و جوز یا گریه و نفیر

💡 همین‌طور محصولات باغات انگور که شامل غوره و آب غوره، انگور تازه و فراورده‌های آن نظیر کشمش و شیره و مویز و.. است نیز در این روستا تولید می‌شود.

💡 مویز زاده تاک است و نان سلاله خاک نژاد خاکی خوار است و نسل تاک عزیز

💡 می دهندش جای جو قند و شکر هم مویز خشک و هم حلوای تر