واژه «انساسا» در منابع لغوی کهن به عنوان یک واژه دخیل و مأخوذ از زبان سریانی معرفی شده است و در متون طب سنتی و فرهنگهای لغت قدیم به معنای کشمش و مویز به کار رفته است. این واژه در حقیقت نامی برای نوعی میوه خشکشده انگور است که در فرآیند خشک شدن به صورت دانههای کوچک و شیرین تبدیل میشود و در تغذیه و طب سنتی کاربرد داشته است. در برخی منابع، برای این واژه صورت دیگری مانند «انساثا» نیز ذکر شده که همان مفهوم مویز یا مویزک را بیان میکند و به انواع خشکشده انگور اطلاق میشود. این میوه خشک در گذشته نه تنها به عنوان ماده غذایی بلکه به عنوان مادهای دارویی نیز مورد توجه بوده و در ترکیبات درمانی طب سنتی استفاده میشده است. از نظر کاربرد، کشمش یا مویز که با این واژهها شناخته میشود دارای ارزش غذایی بالا و سرشار از قندهای طبیعی، مواد معدنی و انرژیزا است و در فرهنگهای مختلف به عنوان خوراکی مقوی شناخته میشود. در متون قدیم، این واژهها بیشتر در حوزه داروشناسی و فهرست گیاهان و خوراکیهای مفید ثبت شدهاند. در مجموع، «انساسا» یک واژه کهن با منشأ سریانی است که به کشمش و مویز اشاره دارد و در متون طب سنتی و لغوی برای نامگذاری این میوه خشک پرخاصیت به کار رفته است و معنای مستقلی جز همین مفهوم ندارد.
انساسا
لغت نامه دهخدا
انساسا. [ اُ ] ( اِ ) مأخوذ از سریانی، کشمش و مویز. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به انساثا شود.