Huxley

💡 Our reading group tackled essays by Huxley, finding wit tucked behind disciplined observation.

گروه مطالعه ما به بررسی مقالات هاکسلی پرداخت و متوجه شد که شوخ‌طبعی در پسِ مشاهداتِ منظم نهفته است.

💡 A stage adaptation of Huxley, Aldous’s ideas swapped laboratories for social media, testing how satire ages under blue light.

اقتباسی صحنه‌ای از هاکسلی، ایده‌های آلدوس آزمایشگاه‌ها را با رسانه‌های اجتماعی عوض کرد و چگونگی پیر شدن طنز زیر نور آبی را آزمایش کرد.

💡 With a subtitle that draws comparisons to Aldous Huxley’s dystopian novel and Shakespeare’s “The Tempest,” the film embraces the sense of a fresh start, director Julius Onah said.

جولیوس اونا، کارگردان فیلم، گفت: «این فیلم با زیرنویسی که ما را به رمان پادآرمان‌شهری آلدوس هاکسلی و «طوفان» شکسپیر نزدیک می‌کند، حس یک شروع تازه را در خود جای داده است.»

💡 A teacher invoked Huxley to argue that skepticism must coexist with wonder, not replace it.

معلمی با استناد به هاکسلی استدلال کرد که شک‌گرایی باید با شگفتی همزیستی داشته باشد، نه اینکه جایگزین آن شود.

💡 The biologist Huxley wrote with a clarity that makes complex arguments feel like conversations rather than lectures.

هاکسلیِ زیست‌شناس با چنان وضوحی می‌نوشت که استدلال‌های پیچیده بیشتر شبیه مکالمه به نظر می‌رسید تا سخنرانی.

💡 “Great is truth, but still greater, from a practical point of view, is silence about truth,” Aldous Huxley wrote, describing “the greatest triumphs of propaganda.”

آلدوس هاکسلی در توصیف «بزرگترین پیروزی‌های تبلیغات» نوشت: «حقیقت بزرگ است، اما از دیدگاه عملی، سکوت در مورد حقیقت از آن هم بزرگتر است.»