مویزی

💡 متاله روان راه اله به مویزی جهان برند از راه

💡 می بباید که کند مستی و بیدار کند چه مویزی و چه انگوری، ای نیک حبیب

💡 چونکه بر خود می پسندی ای پسر از برای یک مویزی دردسر

💡 دهد طفلی چه گوهر بر مویزی ندارد زانکه بر گوهر تمیزی

💡 حسن را صورتی مبین و مدان به مویزی ز راه باز ممان

💡 ابوعثمان حیری گوید: روزی در پیش ابوحفص می‌رفتم. مویزی چند دیدم پیش او نهاده. یکی برداشتم و در دهان نهادم. حلق مرا بگرفت و گفت: ای خائن!مویز من بخوردی از چه وجه؟